به گزارش تازه‌های اقتصاد، در شرایطی که کشور در گیرودار یک جنگ تمام عیار با قدرت اول اقتصادی و نظامی جهان و شرکایش قرار گرفته و ملت شریف ایران با تکیه بر ایمان و بصیرت، در برابر تمام فشارهای ناشی از جنگ تحمیلی ایستادگی کرده‌اند، رویکردی عجیب از سوی برخی جریان‌ها در فضای داخلی مشاهده می‌شود. این جریان‌ها که سال‌ها با شعارهای گوناگون، مردم را به قناعت و صبوری دعوت می‌کردند و خود را پیش‌قراول مقاومت می‌نامیدند، امروز در مواجهه با تبعات اقتصادی جنگ، چهره‌ای متفاوت از خود نشان می‌دهند.

باید به خاطر آورد که بخش مهمی از افزایش قیمت کالاها و تورم فعلی، نتیجه مستقیم تهاجم دشمن متجاوز و در امتداد آن جنگ اقتصادی تمام عیار علیه کشور است. محاصره دریایی، تخریب برخی مبادی گمرکی و کاهش شدید واردات اقلام ضروری، در کنار افت درآمدهای نفتی و غیرنفتی، همگی پیامدهای این جنگ اقتصادی-نظامی هستند. علاوه بر این، هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های حیاتی در بخش‌های پتروشیمی، فولادی، معدنی و حتی دارویی، فشار بر اقتصاد ملی را دوچندان کرده است.

با این حال، برخی اشخاص و گروه‌ها با در نظر نگرفتن شرایط جنگ و نادیده گرفتن این واقعیت‌های عینی، به جای همسویی با ملت مقاومت، به دنبال بهره‌برداری سیاسی از سختی‌های مردم هستند. این افراد که امروز برخلاف ادعاهای گذشته‌شان، ثابت کردند هرگز اهل مقاومت نیستند، با هر فرصتی به تخریب دولت و پمپاژ ناامیدی روی آورده‌اند. رویکردی که هدف آن تهی کردن فضای اجتماعی از روحیه صبوری و جایگزینی آن با سرخوردگی است.

تلاش برای ناکارآمد جلوه دادن حاکمیت در مدیریت بحران از طریق مقایسه آمار و ارقام اقتصادی در دو مقطعی که از نظر فضای سیاسی و امنیتی هیچ شباهتی به هم ندارند، دقیقاً همان الگویی است که رسانه‌های معاند و ضدوطن، از جمله ایران اینترنشنال، برای متلاشی کردن انسجام داخلی به کار می‌برند. این هم‌سویی در روایت، نشان می‌دهد که برخی در داخل، به‌جای آنکه در صف اول دفاع از منافع ملی باشند، ناخودآگاه یا خودآگاه در حال پیش‌برد ادامه پروژه آمریکایی-صهیونی هستند.

این در حالی است که در زمان جنگ، هرگونه تلاش برای تبدیل فشارهای اقتصادی به ابزاری برای تخریب اعتماد عمومی، چیزی جز سیاسی‌کاری علیه منافع ملی نیست و در حقیقت، خدمتی است به اهداف دشمن که می‌خواهد از درون، اراده ملت را برای پیروزی بشکند.